نوشته‌ها

بانگ باستان، کیخسرو دهقانی

گفتار گرزمان و بانگ باستان، درباره تک آهنگ کیخسرو دهقانی

کمتر کسی از ایرانیان است که نام فردوسی را نشنیده و یا شعری از این سخن سرای بزرگ به یاد نداشته باشد.فردوسیِ فرزانه و دانشمند ادب پارسی سال ­ها در سرودن شاهنامه کوشید تا زبان پارسی را از گزند برهاند.او از همان آغاز، پایان راه را می­ دانست و این دانایی و توانایی از سروده هایش آشکار است.گاه همچون عاشقی دلداده از عشق می گوید و داستان زال و رودابه،رستم و تهمینه و بیژن و منیژه و … را به رشته سُرایش می آورد،گاه جادوانه جادو می آفریند،گاه همچون فرمانده میدان از جنگ و جنگاوری و رزم و پهلوانی سخن می راند،گاه همانند پادشاهان دادگر به یاری مردمان می شتابد و گاه همچون رهروان سختکوش، راه راستی و نیکی را به مردمان گوشزد می کند. به راستی که فردوسی در جهان بی همتاست چرا که از نگاه او هر آنکس که راه نیکویی و راستی پیشه گیرد ایرانی است.

کاور آواز اساطیر- علیرضا فیض بشی پور

آواز اساطیر نوایی خوش از دستان تنبور

آهنگساز این نغمه­ های جاودانه موزیسین برجسته، دل­ آگاه و دانش ­آموخته­ ی رشته­ ی کارشناسی موسیقی از دانشگاه تهران علیرضا فیضِ­ بَشی­ پور  است. او از دوران کودکی در بستر موسیقی مقامی نزد پدر غلامحسین و دیگر بزرگانِ آموزگار اخلاق و ساز همچون سید­ولی­ حسینی، سید­قاسم ­افضلی، سید­محمود­علوی، سید­محمد ­احمدی، سید امرالله­ شاه ­ابراهیمی، طاهر یارویسی، درویش عابدین خادمی و بهره ­گیری از آثار کهن بجا مانده نه تنها رمز و راز های این ساز را آموخت بلکه شیو­ه ­ای را بنیاد نهاد تا نوازندگی و آهنگسازی این ساز در گستره­ ی مقام­ های تنبور که آن را هفتاد و دو مقام برشمرده ­اند و اشعار شاهنامه­ ی کُردی راهگشای دیگران باشد. او طرحی نو و استوار را بنیاد نهاد و راه ویژه­ ی خود را در پرده­ های تنبور آزمود که در رَوَند موسیقی تنبور کم مانند بوده و بی­ همتاست.

گروه نوازی هنرجویان با ساز تنبک 1395

تمرین های گروه نوازی دوره مقدماتی سال 1395 برای آشنایی بهتر هنرجویان با ساز تنبک و نوازندگی در گروه.آموزگاران پیمان پورشکیبایی و رضا جدیدی

پیمان پورشکیبایی، بنیانگذار و مدیر گروه فرهنگی گرزمان

پیمان پورشکیبایی، مدرس ساز و آواز، بنیانگذار و مدیر گروه فرهنگی گرزمان

از آنجا که فنون هنرهای نویسندگی، عکاسی، نورپردازی را به صورت علمی و حرفه‌­ای نزد پدر آموخته بود و دانش موسیقی و نوازندگی تار و خواندن را نزد اساتید برجسته­‌ای چون زنده یادان محمد­رضا شجریان، محمد نوری، محسن کرامتی، علیرضا فیض‌­بشی‌­پور، علیرضا شفقی­‌نژاد و پژوهش درآثار بر­جا مانده از بزرگان، سالیانی دراز را کارآموزی کرده بود، به کارهای هنری روی آورد.

آپولون

دانستنی های موسیقی ایرانی

آنچه برای شما در این دانستنی­ها پژوهش شده و به نگارش درآمده پشتوانه­ ای استوار همچون پژوهش ­های ارزنده استاد توانمند و بی­ مانند ملک­ الشعرا بهار را نیز داراست. گزیده نویسی و کوتاه ­­نویسی در دستورکار بوده تا در زمانی اندک بتوانید به یاد بسپارید.

   کهن شعر

   کهن ­ترین شعر در ایران زمین، گاثا،گاتا یا سرودهای آهنگینی است که زرتشت در نیایش و آفرین ­باد اهورا مزدا، یگانه و بزرگترین آفریننده جهان سروده است.هر گات دارای پنج سرود است. در اوستا نیز سرودها دارای هجا، تکیه و فشار هستند و همانند امروز بنیاد قافیه در آن دیده نمی­ شود. این سروده­ ها که از هزارتوی تاریخ برجا مانده­ اند بی­ گمان از بهترین دستاوردهای آدمی است  که یکتا­پرستی، اندیشه نیک، کردارنیک و گفتارنیک را گوشزد می­ کنند.

استاد ابراهیم سپهری زنگنه

سپهر عشاق: گفتگو با استاد ابراهیم سپهری زنگنه

ابراهیم سپهری زنگنه در 31 شهریور 1321 در کرمانشاه چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را در همین شهر و دبیرستان و دانشگاه را در تهران به پایان رساند و در رشته­ ی ارتباطات اجتماعی فارغ التحصیل شد. پدر ایشان شعیب سپهری زنگنه هنرمندی توانا بود و از سرامدان حوزه­ ی نقاشی، خط و موسیقی بود. عموی نامبرده مرحوم حاج ایوب خان سپهری زنگنه(مزین الممالک) نیز از نقاشان برجسته و یکی از جوانترین شاگردان مرحوم استاد کمال­ الملک بود. عشق شدید  به سه ­تار از همان اوان کودکی در ایشان به وجود آمد. فراگیری سه ­تار را در ابتدا با کیخسرو پورناظری در کرمانشاه آغاز نمود و سپس نزد علی اکبرخان اعظم زنگنه که از شاگردان استاد نی­ داوود بود به فراگیری قطعات پراکنده پرداخت.

آقا حسینقلی و میرزا عبدالله

کوتاه نوشت تاریخ موسیقی ایران زمین (بخش اول)

موسیقی هنری است ناب و شگفت که آدمی را بیش از هر هنر دیگری دست خوش شورمندی،سرمستی، آرامش یا غم می‌سازد. به راستی این پدیده سرشار از جاودانگی و عشق تنها از سوی دادار بی همتاست و ارمغانی بی ­مانند برای انسان خاکی است. هنر پایکوبی، خواندن و موسیقی با زاده شدن آدمی و برداشت زیباشناسانه و نیازمند او از دنیای پیرامون رَنگ و کِرشمه یافت تا تار و پود زمین از آواهای زیبا جاودانگی یابد.