مطالب توسط

گفتار گرزمان و بانگ باستان، درباره تک آهنگ کیخسرو دهقانی

کمتر کسی از ایرانیان است که نام فردوسی را نشنیده و یا شعری از این سخن سرای بزرگ به یاد نداشته باشد.فردوسیِ فرزانه و دانشمند ادب پارسی سال ­ها در سرودن شاهنامه کوشید تا زبان پارسی را از گزند برهاند.او از همان آغاز، پایان راه را می­ دانست و این دانایی و توانایی از سروده هایش آشکار است.گاه همچون عاشقی دلداده از عشق می گوید و داستان زال و رودابه،رستم و تهمینه و بیژن و منیژه و … را به رشته سُرایش می آورد،گاه جادوانه جادو می آفریند،گاه همچون فرمانده میدان از جنگ و جنگاوری و رزم و پهلوانی سخن می راند،گاه همانند پادشاهان دادگر به یاری مردمان می شتابد و گاه همچون رهروان سختکوش، راه راستی و نیکی را به مردمان گوشزد می کند. به راستی که فردوسی در جهان بی همتاست چرا که از نگاه او هر آنکس که راه نیکویی و راستی پیشه گیرد ایرانی است.

سرکار خانم استاد پریوش پورشکیبایی وکیل پایه یک دادگستری، حقوقدان و استاد دانشگاه

به سال 1383 در رشته « حقوق» به دانشگاه امام خمینی قزوین راه یافت و با رتبه ممتاز این رشته را پشت سر گذاشت. کنجکاوی و روان پرسشگرش او را بر آن داشت تا ­با کوشش خود یکی از وکلای خوب کانون وکلای دادگستری استان فارس شود و پس از چندی با رتبه ششم در آزمون اختبار درجه‌­ی «­وکالت پایه یک دادگستری» را دریافت کند. سپس دانشنامه­‌ی کارشناسی ارشد خود را در رشته­‌ی «حقوق جَزا وجُرم شناسی» از دانشگاه علامه­‌طباطبایی تهران با کسب «رتبه­‌ی اول دانشگاه» در بین دانش آموختگان آن دوره دریافت کرد.

نگاهی کوتاه بر قوانین حمایتی پدیدآورندگان آثار با تاکید بر حقوق مالکیت ادبی و هنری، نگارش و پژوهش بانو پریوش پورشکیبائی، وکیل پایه یک دادگستری، حقوقدان و استاد دانشگاه

همان گونه که انسان‌­ها می­‌توانند دارایی های فیزیکی و مادی خود را (از قبیل: اتومبیل، خانه، ساختمان، زمین و…) تملک نمایند، به موازات آن قادر خواهند بود  مالک دارایی­‌هایی گردند که از راه اندیشه­، دانش­، ­هنر­، ابتکار و نوآوری آن­ها آفریده می‌­شود.  بنابراین هر کس مبادرت به نگارش کتاب، مقاله، نمایشنامه یا هر نوع نوشته‌­ای نماید، شعر و ترانه‌­ای سُراید، هر گونه اثر موسیقی، سمعی و بصری، عکاسی و معماری پدید آورد، پروژه علمی و تحقیقاتی جدیدی را انجام دهد و یا به طور کلی به هنری ابتکاری دست یازد که در نتیجه آن،  اثر نوینی خلق گردد، وی مالک آفرینش‌­های فکری و خلاقیت های ذهنی خویش محسوب می‌­شود.

آواز اساطیر نوایی خوش از دستان تنبور

آهنگساز این نغمه­ های جاودانه موزیسین برجسته، دل­ آگاه و دانش ­آموخته­ ی رشته­ ی کارشناسی موسیقی از دانشگاه تهران علیرضا فیضِ­ بَشی­ پور  است. او از دوران کودکی در بستر موسیقی مقامی نزد پدر غلامحسین و دیگر بزرگانِ آموزگار اخلاق و ساز همچون سید­ولی­ حسینی، سید­قاسم ­افضلی، سید­محمود­علوی، سید­محمد ­احمدی، سید امرالله­ شاه ­ابراهیمی، طاهر یارویسی، درویش عابدین خادمی و بهره ­گیری از آثار کهن بجا مانده نه تنها رمز و راز های این ساز را آموخت بلکه شیو­ه ­ای را بنیاد نهاد تا نوازندگی و آهنگسازی این ساز در گستره­ ی مقام­ های تنبور که آن را هفتاد و دو مقام برشمرده ­اند و اشعار شاهنامه­ ی کُردی راهگشای دیگران باشد. او طرحی نو و استوار را بنیاد نهاد و راه ویژه­ ی خود را در پرده­ های تنبور آزمود که در رَوَند موسیقی تنبور کم مانند بوده و بی­ همتاست.

شل سیلور استاین، ترجمه و گردآوری زهرا مظفری

شل سیلورستاین Sheldon Allan Silverstein، شاعر و نویسنده وکاریکاتوریست و هم چنین خواننده آمریکایی است. او در سال 1930 درشهر شیکاگو، ایلینوی به دنیا آمد و پس از گذران زندگی کوتاه و پربارش در 59 سالی به سرای ابدی شتافت. او با غم از دست دادن دخترش شوشانا در یازده سالگی بسیار افسرده و غمبار روزگار را می­‌گذراند تا اینکه ماتیو پسرش به دنیا آمد و کمی از بار این غم کاسته شد.

آدری پن، خالق بوسه ها، ترجمه و نگارش زهرا مظفری

خانم آدری پن در سیلور اسپرینگ مریلند بزرگ شد. در آغاز او رقصنده‌ي  باله نیویورک بود ولی با دچار شدن به یک بیماری سخت نتوانست این کار را ادامه دهد و پس از چند جراحی دردناک که او را ناگزير ساخت تا به مدت چند هفته راه نرود و دیگر نتوانست برقصد. او از پای ننشست و با توانایی که در خود احساس می کرد، نویسنده شد. با این حال­، او از زمانی که کلاس چهارم بود­ به نوشتن ژورنال روی آورد و همزمان با بزرگ شدن به نوشتن ادامه داد.

پیمان پورشکیبایی، مدرس ساز و آواز، بنیانگذار و مدیر گروه فرهنگی گرزمان

از آنجا که فنون هنرهای نویسندگی، عکاسی، نورپردازی را به صورت علمی و حرفه‌­ای نزد پدر آموخته بود و دانش موسیقی و نوازندگی تار و خواندن را نزد اساتید برجسته­‌ای چون زنده یادان محمد­رضا شجریان، محمد نوری، محسن کرامتی، علیرضا فیض‌­بشی‌­پور، علیرضا شفقی­‌نژاد و پژوهش درآثار بر­جا مانده از بزرگان، سالیانی دراز را کارآموزی کرده بود، به کارهای هنری روی آورد.

زهرا مظفری، گوینده، از بنیانگذاران و ایده پردازان گروه فرهنگی گرزمان

وی  نه تنها  مدیر بازرگانی و همچنین برنامه‌­ریزی و هماهنگی کلاس‌­های آموزشی گروه فرهنگی گَرُزمان است که از بنیان­گذاران و ایده پردازان ساختاری این گروه فرهنگی است.

استاد مریم نظامی نژاد، گوینده پیشکسوت رادیو

به راستی صدای وی پخته و دلنشین است و در کارنامه­‌ی هنری این بانوی دوستدار فرهنگ و هنر ایران زمین، گویندگی در رادیو اصفهان، گویندگی در آلبوم­‌های گوناگون همانند داغ جدایی، شاهنامه شنیداری آوای نامورنامه و آلبوم­‌های کتاب صوتیِ  ده شب از هزار ویک شب، تاریخ موسیقی ایران زمین، در پی استاد ،دانشگاه سنگکی اوس فریدون و بسیاری از کتاب های کودک و… به گوش دلنشین می‌­آید.

استاد محمود پورشکیبایی، گوینده پیشکسوت رادیو

نخست در چندین روزنامه‌ به نویسندگی و طنزپردازی روی آورد و در کنار آن با صدای تربیت شده و خوبی که داشت به گویندگی در رادیو اصفهان نیز دل خوش داشت. نمایشنامه‌های او در رادیو که به تنهایی اجرا می‌کرد را خیلی‌ها به یاد دارند…

آوا احمدی عطار، گوینده و هنرجوی تئاتر

آوا با صدای دلنشین خود کتاب دو زبانه درخت بخشنده، بوسه‌­ای بردست، بوسه خداحافظی را با همراهی خواهر و مادر هنرمند خود خوانده است. همچنین در گروه فرهنگی پانیز در حال گذراندن دوره‌­های تئاتر است و در این راه نیز خوش درخشیده و برای ایفای نقش در تئاتر و فیلم کوتاه برگزیده شده است.

استاد مریم ولی زاده، مدرس سنتور

نواختن سنتور را از استادانی همچون رضا نیازی در لرستان و پشنگ کامکار در تهران فرا می­‌گیرد. به نواختن ساز تار نیز دل ­می­‌بندد و این ساز را از استادانی چون مهرداد دلنوازی، علیرضا فیض بشی‌­پور و پیمان پورشکیبائی به خوبی فرا می‌­گیرد.

نگهداری از ساز

بی‌گمان نگهداری از ساز بسیار مهم است. گرما، سرما و رطوبت سه عامل مهم در به وجود آوردن تغییرات فیزیکی در ساز هستند. تاب برداشتن دسته یا اُفت صفحه و پوست، خوب نخواندن ساز و… از این دسته‌اند. نوازنده می‌باید ساز را از این گونه تغییرات آب و هوایی دور نگهدارد. پس از آنکه نواختن و تمرین خود را به پایان رساندید ساز را در کاور یا جلد آن بگذارید.

سخنی پیرامون ردیف دستگاهی موسیقی ایران

در کتاب تاریخ موسیقی آقای حسن مشحون بر این باور است که تاریخ دقیق یا مستندی براین که چه کسی یا کسانی این نظام هفت دستگاهی را پایه‌­ریزی کردند چندان آشکار نیست و تنها می‌توان این دریافت را داشت که از اواخر سده‌ی نهم هجری به این سو این روش پیش گرفته شده است که آن هم برای سامان دادن به از هم گسیختگی موسیقی در آن روزگار بوده است.

پیشگفتاری درباره موسیقی شاهنامه شنیداری آوای نامورنامه

موسیقی گستره­‌ایست سرشار از عشق، دانش و احساس که آدمیان با آن به درک زیبایی رسیده و با یکدیگر همسویی را می­‌آزمایند. سخنی از زبان ساز یا نغمه‌­ی آوازی که بر دل می‌­نشیند، شورمندی، شیدایی، غم و اندوه و یا آرامشی بی­‌مانند را به ارمغان می‌­آورد که گه­گاه ما را به هم‌­آوایی واداشته و زبانی نیرومند می­بخشد تا پروردگار زیبایی­‌ها را بستاییم.

ده ساز ارکسترال ایرانی را بشناسیم

آنچه ما در این جستار برآن تلاش ورزیده‌ایم آگاهی یافتن از تاریخ موسیقی و شناخت عمومی سازهای ایرانی است تا ارزش این دستاورد مردمان کهن و پاک نهاد را ارج نهیم، آموزش و نواختن آن را همچون دیگر هنرها والا بدانیم، برخی از هنرمندان پرتلاش گذشته و حال که به مقام استادی در این راه رسیده‌اند را بشناسیم، ساختارفیزیکی و ریخت شناسی آن را به خاطر بسپاریم و با شناخت آن خرد جمعی را در حفظ این میراث فرهنگی گران‌بها افزون ساخته و به داشتن این سازهای ملی افتخار کنیم و پس از شناخت آن با گوش جان سپردن به نغمه‌های خنیاگران و گوسانان از همسویی و مهرورزی به هم خوش‌روزگار باشیم.